niedziela, 27 listopada 2016

Owoc drzewa życia - Granat

Botaniczna nazwa granatowca brzmi Punica granatum, gdzie Punica to nazwa dawnego miasta położonego w północnej Afryce w pobliżu, którego rzymscy żołnierze idący na pierwszą wojnę punicką w III wieku p.n.e. po raz pierwszy natknęli się na granatowce, zaś granatum znaczy "uziarniony".
Botanicznie Punica granatum należy do jednej rodziny wspólnie ze swoim rzadkim genetycznym przodkiem
Punica protopunica, który występuje wyłącznie na wyspie Socotra w Jemenie.

Drzewo lub krzew granatowca osiąga wysokość od 3 do 5 metrów i wyróżnia się owalnymi lub lancetowatymi liśćmi koloru żywej zieleni, które w zimie opadają.
Owoc, który na północnej półkuli dojrzewa około września (a na południowej w marcu, gdzie jest bardzo rzadki) ma kształt jabłka oraz żółtobrązowy kolor z czerwonym rumieńcem i jest zwieńczony twardym, przypominającym koronę kielichem. Wewnątrz twardej skórzastej łupiny znajdują się ciasno upakowane białe, różowawe lub szkarłatne półprzezroczyste owoce. Nasiona otoczone są osnówkami (arillus), które mają zwykle czerwony kolor, rzadziej różowy lub żółty.
Soczyste nasiona są w zależności od odmiany słodkie lub kwaskowate i mogą wymagać osłodzenia przed spożyciem.
Owoc granatowca składa się z trzech głównych części, z których każda ma swój własny metafizyczny, botaniczny i chemiczny charakter.
Części te to nasiona, czyli "arillus", sok i skórka. Co więcej, kora drzewa, korzenie, liście i kwiaty zawierają szczególne i unikalne elementy, z których każdy ma złożony wpływ, kiedy zostanie przygotowany, jako lekarstwo przeznaczone dla człowieka lub zwierzęcia.

Historia granatowca
Cofając się w czasie, odkryto, że granat był sławiony w egipskich papirusach, cytowany w Starym Testamencie, jako rimmon, występuje także w greckiej mitologii, w historii Rzymu i w Koranie.
Granat pojawia się na przestrzeni dziejów w najdonioślejszych dokumentach, dziełach sztuki i architektury, od Homera poczynając, przez Rafaela, Szekspira i Chaucera, po Cezanne'a.
Panuje powszechna zgoda, że granatowiec wywodzi się z Persji, skąd powoli rozprzestrzenił się na teren Indii, północnej Afryki, Europy, Chin i obu Ameryk. Jest jednym z pierwszych uprawianych owoców - w roku 3000 p.n.e., a być może i wcześniej, w dolinach Tygrysu i Eufratu, Nilu i Indusu znajdowały się sady winorośli, oliwek, fig, migdałów i granatów.
W starożytnej Grecji i Egipcie roślinę tę czczono, jako świętą, a starożytna medycyna Chin uznawała sok z granatu za "skoncentrowane życie" i symbol długowieczności.
Z powodu dużej ilości nasion granat stał się symbolem płodności i siły rozrodu roślin.
Jak głosi hebrajska legenda, każdy owoc ma 613 pestek - każda pestka ma jedno z żydowskich przykazań. W rzeczywistości jednak w jednym owocu znajdujemy około 200 pestek, a w dużym do 800.
Mahomet uważał, że owoce granatu oczyszczają ciało, z nienawiści, zazdrości i złych duchów.
Granat wykorzystano, jako motyw dekoracyjny w Świątyni Salomona, na regaliach królów i królowych oraz szatach kapłańskich.
Granat wielkości naparstka, wyrzeźbiony w kości słoniowej i pokryty inskrypcjami w języku hebrajskim, jest jedynym reliktem, jaki udało się odzyskać ze Świątyni Salomona.
Owoc granatowca jest symbolem odrodzenia i życia w chrześcijaństwie i w jego sztuce symbolizuje nadzieję. Jest też jednym z "błogosławionych owoców" buddyzmu.
Sok był porównywany do krwi, kształt owocu do kobiecej piersi, a "korona" (kielich) przywodziła ma myśl królewskie koneksje.
Owoc granatu, nazywany także rajskim owocem, od tysięcy lat był symbolem nieśmiertelności i zmysłowości. Historycy właśnie w granacie dopatrują się drzewa życia.
Mówi się, że w rajskim ogrodzie rósł granatowiec i jest bardzo prawdopodobne, że "jabłko" z historii o Adamie i Ewie pochodziło z tajemniczego „Drzewa Życia”
To zdrowy, naturalny napój miłosny.
Owoc granatu, ze względu na swoje cudowne właściwości, zdobił herby związków lekarzy w całej Europie.

Owoc o wielkich tajemnicach, który może leczyć!
Po latach naukowcy odkryli nowe właściwości granatu, drzemiące w jego czerwonych nasionkach. Naukowcy przecierali oczy ze zdziwienia, gdy okazało się ile dobroci leczniczych tkwi w tych ziarenkach.
Swoje niespotykane właściwości lecznicze to jego skład i to w nich następuje współdziałanie polifenoli przeciwzapalnych i antyoksydacyjnych oraz fitohormonów, witamin np. C, A i E, P i PP, beta-karoten i witaminy z grupy B, są w nim związki mineralne: żelaza, magnezu, fosforu, cynku.
To wszystko sprawia, że granat ma niespotykane właściwości lecznicze.
Jego działanie przeciwutleniające jest kilkadziesiąt razy silniejsze od innych znanych substancji zapobiegającym utlenianiu.
Od 2000 roku zanotowano prawdziwą eksplozję nad badaniami prowadzonymi nad leczniczymi właściwościami granatu.
Granat jest sposobem na zdrowe życie-chroni serce, naczynia krwionośne, prostatę, poprawia samopoczucie, odmładza, dodaje sił witalnych, łagodzi stany zapalne szczególnie w artretyzmie, wyśmienicie smakuje.

Stosowanie owoców granatu zgodnie z zaleceniami nie powinno spowodować skutków ubocznych.
Ponadto, owoce granatu wyraźnie poprawiają przepływ krwi w mięśniu sercowym u pacjentów z chorobą wieńcową i redukują złogi oraz zwapnienia w tętnicy szyjnej. Ich sok zmniejsza ciśnienie krwi, likwiduje zaburzenia erekcji, zapobiega procesom starzenia i spowalnia postęp demencji wywołanej chorobą Alzheimera.

Dowiedziono też jego ochronne działanie na płód i wyraźne działanie wstrzymujące rozwój zmian nowotworowych prostaty, płuc, jelit, skóry i piersi.
Sok pity systematycznie działa korzystnie przy astmie, problemach z trawieniem, a także wspomaga leczenie infekcji górnych dróg oddechowych.
Świeże owoce zalecane są przy przeziębieniach, zwłaszcza w przypadku gorączki.
 Medycyna naturalna wielu regionów świata zalecała w celach leczniczych wykorzystywanie wszystkich części drzewa - od owoców, przez korzenie i skórkę, aż po nasiona.

Sok z owoców granatu używany był, jako doskonały napój orzeźwiający. Przypisywano mu również działanie łagodzące podrażnienia, uszczelniające naczynia krwionośne i pobudzające krążenie. Leczono nim rany, infekcje oraz zapalenia. 

Skórek granatu używano przeciwko biegunce, wrzodom, próchnicy, w zapaleniach jamy ustnej i infekcjach gardła.

Korę i korzenie stosowano przeciwko tasiemcom oraz w leczeniu czerwonki. 

Czerwono-pomarańczowe kwiaty,  starożytny symbol miłości, ponoć ulubione kwiaty Afrodyty, wykorzystywano w leczeniu cukrzycy.
Gdy podano sok z granatu chorym na raka prostaty, zauważono spadek stężenia PSA we krwi.
Roślina ta jest też przydatna w przypadkach raka jelita grubego.
Dodatkowo wykazano, że granat wpływa także hamująco na rozwój arteriosklerozy.
Posiada silne właściwości przeciwutleniające /czterokrotnie wyższe od zielonej herbaty/ i  dzięki tym właściwościom wzmaga działanie tlenku azotu /NO/ wytwarzanego przez ścianki naczyń.
Gdy podano sok z granatu chorym na miażdżycę to po roku stosowania złogi miażdżycowe zmniejszyły się o 35%. Stąd wiadomo też, że pomaga w zaburzeniach gospodarki lipidowej.
Powoduje spadek cholesterolu, szczególnie tego "złego".
Sok z granatu jest cennym naturalnym lekiem dla pacjentów z chorobą niedokrwienną mięśnia sercowego.
Poprawia jego dotlenienie i zwiększa przepływ krwi w naczyniach wieńcowych.
Jest ważny przy chorobie cukrzycy, zwiększa czułość organizmu na działanie insuliny. Ekstrakty alkoholowe z granatu zwalczają bakterie.
 Preparaty z owoców granatu spowalniają też rozwój choroby jaką jest Alzheimer.

Uszkodzenia mózgu u ludzkich płodów spowodowane ograniczonym transportem tlenu do tego organu są wciąż znaczącą przyczyną śmiertelności niemowląt. Lekarze niestety nie dysponują efektywnymi metodami zapobiegania i leczenia tych schorzeń. 

Ostatnie badania przeprowadzone na zwierzętach wykazują, że uzupełnianie diety produktami bogatymi w polifenole (np. borówki, wyciąg z zielonej herbaty) chroni mózg nienarodzonego płodu..
Dzięki zawartości polifenoli chroni skórę przed zgubnymi skutkami działania ultrafioletu.
Na dodatek udowodniono, że podnosi witalność.
Wpływa korzystnie na płodność. Zwiększa ilość i ruchliwość plemników.

Granaty zawierają estron (folikulinę) - występującą naturalnie formę estrogenu, która jest dziś powszechnie używana w hormonalnej terapii zastępczej, w czasie menopauzy. Coraz więcej kobiet, które chcą uniknąć skutków ubocznych terapii hormonalnej, zwraca się ku naturalnym preparatom, jak np. sok z granatu.
Sok z granatu powinny pijać nie tylko kobiety, lecz także mężczyźni. 

Odkryto, że granat obecny w diecie panów przeciwdziała w pewnym stopniu impotencji oraz może chronić przed rakiem prostaty. Owoce zawierają składnik, który obniża poziom antygenu gruczołu krokowego, dlatego mężczyźni, którzy są w trakcie terapii antyrakowej prostaty, mogą ją wspomóc, przyjmując dziennie ok. 0,24 l soku z granatu.
Owoc granatu to eliksir życia....nie da się tego ukryć ....
Warto z niego korzystać!

Sok z granatów na stres w pracy
Oto kolejny powód, by znaleźć alternatywę dla porannej kawy i sięgnąć na przykład po szklankę świeżo wyciskanego soku z granatów. Taki trunek ma zbawienny wpływ nie tylko na ciało, ale również na psychikę.

Badania przeprowadzone na Uniwersytecie Królowej Małgorzaty w Edynburgu wskazują, że regularne picie soku z granatów pomaga obniżyć poziom stresu związanego z pracą, sprawiając, że pracownicy stają się aktywniejsi i bardziej entuzjastycznie nastawieni do swoich obowiązków.

U badanych, którzy przez dwa tygodnie wypijali codziennie 500ml soku odnotowano wolniejsze tętno, znacznie niższy poziom kortyzolu (hormonu stresu) oraz obniżone ciśnienie krwi. Ochotnicy byli mniej spięci i podchodzili do pracy z dużo większym zapałem.

Owoc granatu w kosmetyce
  -  działa antyoksydacyjnie, czyli chroni skórę przed szkodliwym działaniem wolnych rodników;
  -  aktywuje procesy regeneracji skóry i przyspiesza gojenie podrażnień;
  - stymuluje fibroblasty (komórki tkanki łącznej wytwarzające włókienka białkowe budujące tkankę, np. w skórze) do syntezy   kolagenu i elastyny w efekcie, czego następuje wygładzenie zmarszczek, wzrost gęstości i elastyczności skóry;  
  - nawilża, zwiększa elastyczność i jędrność skóry; odżywia i rewitalizuje skórę zmęczoną i przedwcześnie starzejącą się;   
 -  działa delikatnie ściągająco i zmniejsza pory;
 -  działa przeciwzapalnie, odkażająco i bakteriostatycznie;
 -   wspomaga gojenie trądzikowych stanów zapalnych; poprawia ukrwienie i koloryt skóry
Z kwiatów granatowca uzyskuje się barwniki stosowane do jedwabiu.
Najcenniejszą jednak właściwością leczniczą granatu jest silne działanie przeciwrobaczne odwarów z kory.
Znajdujące się w niej alkaloidy - peletieryna i izopeletieryna - paraliżują tasiemca. Oprócz kory podobnie działanie wykazują (tylko o wiele słabsze) również odwary z owoców i napary z kwiatów.
Te ostatnie można również z dobrym skutkiem stosować do leczenia biegunek, zaś ze świeżych płatków kwiatowych sporządza się okłady na miejsca stłuczone i spuchnięte.
Niezwykle dekoracyjne są kwiaty tej rośliny. Wyrastają one zazwyczaj na szczytach gałązek - ich piękna, jaskrawoczerwona barwa wspaniale wygląda na tle żywo zielonych liści.
Granat to wyśmienity owoc, ceniony szczególnie za swój sok. Pokrywa go twarda, skórzasta łupina o żółtej lub purpurowej barwie. Najlepsze są te owoce, które mają skórkę lśniąca i gładką. Wewnątrz znajduje się „galaretowaty" miąższ, który doskonale orzeźwia i gasi pragnienie. To z niego wyrabia się syrop zwany grenadyną. W miąższu kryje się mnóstwo soczystych smakowitych ziaren. Po rozpołowieniu owocu, ziarna te skrzą się w słońcu na podobieństwo kosztownych kamieni

Kupując granat najpierw należy wziąć go do ręki, by poczuć jego ciężar. Jeśli owoc wyda nam się na lekki w stosunku do wielkości, wybierzmy cięższy. Owoc granatu w 52% składa się z pestek. Skórka powinna być gładka, błyszcząca, cienka, napięta, bez zadrapań i skaleczeń.

Lody z granatów
Przepis na domowe lody z granatów Smietankowo-granatowy smak jest oryginalny. Na próżno szukać lodów o takim smaku w sklepowych zamrażarkach.
     2 owoce granatu
     1 limonka
     175g cukru pudru
     500 ml śmietany kremówki

Sposób przygotowania
Wyciśnij sok z granatów i limonki, odcedź włókna. Dodaj do niego cukier puder i zamieszaj. Nadal mieszając (najlepiej ubijaczką lub mikserem na wolnych obrotach), dodaj śmietanę. Ubijaj, aż krem zgęstnieje. Przełóż lody do szczelnego, plastikowego pojemnika i wstaw na noc do zamrażalnika.  Podawaj z bitą śmietaną i ziarenkami granatu.

Nalewka z granatów
    2 duże owoce granatu
    1,5 szklanki wódki
    0,75 szklanki cukru
    1 szklanka spirytusu
    1 szklanka przegotowanej wody
    1 łyżeczka otartej z cytryny skórki

Sposób przyrządzenia
Z 2 granatów odcisnąć sok, przecedzić , połączyć z wódką, odstawić na 12 godzin. Wodę doprowadzić do wrzenia, rozpuścić w niej cukier, schłodzić. W gąsiorku lub słoju połączyć nalew z soku granatów z pozostałymi składnikami. Odstawić na 30 dni. Po tym okresie nalewkę przefiltrować, rozlać do czystych butelek i odstawić w ciemne miejsce na minimum 3 miesiące

Likier z granatów

Na 1 litr trunku potrzebujecie:
1 l najlepszej wódki
nasiona z 2 granatów
125 g cukru
1 laskę cynamonu.

Zaopatrzeni w łyzkę nad miseczką wyciągacie z granatów pestki.
Zalewacie nasiona w słoju wódką, dodajecie cukier i całą laskę cynamonową. dodatkowo kardamon….no  ze 3 ziarenka.
Każdego dnia należy towarzystwo zamieszać.
Gdy cukier się rozpuści, likier trzeba przecedzić i przelać do butelek.
Zaiste, niebiański to likier

Super proste przepisy
1. Jogurt naturalny posypać ziarenkami granatu, dodać podprażone na patelni migdały.
2. Ziarna granatu posypać cukrem, polać sokiem z połowy limonki.
3. Zielone oliwki posypać podprażonymi orzechami włoskimi, dodać pokrojoną w piórka cebulkę, natkę pietruszki i ziarenka granatu.
4. Sok z granatów świetnie zastępuje cytrynę przy robieniu sosu winegret.

Przeciwwskazaniem do zażywania soku granatu jest nadkwaśność, zapalenie błony śluzowej żołądka i choroba wrzodowa.


Żródło:
Tom Storey – Granat –Owoc drzewa życia

Tytuł oryginalny: „The Pomegranate: Fruit of the Tree of Life",

Brak komentarzy:

Publikowanie komentarza